ما ملت ايران هميشه به کمترين ها قناعت کرديم و گفتيم بلاخره درست مي شه و هميشه سيب کرمو رو از روي ظاهر زيباش تشخيص داديم، و گفتيم اين سيب زيباست ولي وقتي از سيب تناول کرديم ديدم که نه مشکل خيلي ريشه اي تر اين حرفهاست.

دوست خوبم هر سيستم و حکومت اقتدار گراي که بر مسند قدرت مي نشينه،تمام شرايط جامعه رو زير ذره بين(و بسيار دقيق تر از ما)تحليل مي کنه.

محله اي رو در نظر بگير، که شما در اون محله حرف اول رو مي زني و يه دارودسته مشخصي هم داري،قطعا مخالفاني هم در اين محله براي شما پيدا مي شه،پس تواگر بتوني اين امر رو پيش بيني بکني،و مخالف هات رو خودت بسازي،در آينده مي توني اوضاع محله رو خيلي بهتر کنترل کني.(روي دادن اين مساله نه از بي سياستي ماست،بلکه از روباه صفتي بيش از حد آخوند هاست).نتيجه اين مي شه که مي توني با مخالفت بهتر کنار بياي، وطول عمر حکومتت بيشتر بشه.(هيچ حکومت ظالمي ابدي نيست).

در دوران جنگ 8 ساله، لطمات جبران ناپذيري به پيکره ملت ايران وارد شد، که تنها راه حل جبران اين خسارت ها (در حد حرف)شعار سازندگي بود، که اين شعار رو هم توسط سردار سازندگي("........."خودم رو بخاطر اين توهين هيچ وقت نمي بخشم)به ملت ايران خوراندند. در اين زمان ملت از نظر آباداني و ساختن سد ها پيشرفت کرد(البته در خواب آخوندها). و تنها مشکلي که اونها مي ديدن، نبود آزادي هاي معمول جهاني بود که در کشور ما نسلش هم منقرض شده بود، و يايد چاره اي مي انديشيدند و اگر نه کار دستشون مي داد.

دولت اخوندي که شرايط رو رو به وخامت مي ديد، تصميم به اجراي سياست سوپاپ اطمينان گرفت.

بله بخار ديگ به حدي رسيده بود،که ديگ داشت منفجر مي شد،نمي شد گذاشت همه بخار بيرون بره(چون در اون صورت ديگه آبي باقي نمي موند)پس سوراخ کوچکي در ديگ ايجاد کردن،و سوپاپي رو که از قبل آماده کرده بودن، بر اين سوراخ نهادند، و به شکلي بسيار زيرکانه بخارات اضافي ملت ايران رو خارج کردن.(اين سوپاپ رو به اسم مستعار خاتمي مي شناسيم).

از مولکولهاي بزرگتر اين بخارات هم مي شه از اکبر گنجي،عباس عبدي،مهاجراني،عبدالله نوري،اشکوري،باقي،جلايي پور،شمس الواعضين و....نام برد.(ولي انصافا بعضي از اين اشخاص واقعا مخالف شدن و پاش هم ايستادن،ولي متاسفانه کنترل شدن).

اخه خيلي جالبه خود حکومت به ما مي گه به کي راي بديم(توسط فيلتر مهمي به اسم شوراي نگهبان، که همه شون آدمهاي باشرفي هستن).

کارل پوپر يکي از انديشمندان تفکر ليبراليسم در جهان، و از پيشاهنگان فلسفه دنياي مدرن، در جهان، عقيدش رو در مورد دموکراسي به اين شکل بيان مي کنه:

""زماني مي توانيد حکومتي را دمکرات بخوانيد که هر زمان ملت مورد نظر اراده کرد، بتواند حکومت را حذف يا بر کنار نمايد.""

انتخابات (معني واقعي):انتخاب افرادي در يک شرايط برابرو آزادبراي تصدي پست هاي حکومتي،توسط مردم.

انتخابات(معني آخوندي):عملي که در آن گروهي موجود مستضعف نجيب فداکار برگزيده مي شوندتا در طي دوران فعاليت خود تبديل به گروهي مستکبر پيچيده سياستمدار بشوند. عملي که در حين آن مردم به مدت چند روز احساس اهميت مي کنند.زمان پخش سرود ((اي ايران)).دوره اي که در آن مسئولان حکومتي به مدت چند روز مجبور مي شوندبه مردم مستقيا اهانت نکنند.مقابل:انتصابات،نظارت استصوابي. انواع انتخابات:فرمايشي،تقلبي،نسبتا تقلبي،کاملا تقلبي،با يک کانديدا،با چند کانديداي يک شکل.((کتاب دائره المعارف ستون پنجم..ابراهيم نبوي))