سلام دوستان:                                                                                                                        

عزيزان مدتي که من بحثها و مطالبي رو توي کلوب هاي کردي مطرح مي کنم.در اين مدت برداشت هاي مختلفي رو از اين مطالب ديدم بعضي از برداشت ها تا جايي که خود شما هم مي دونيد جانب دارانه بود و غير قابل پاسخ.

بخش ديگري از جوابها و تحليل ها  که ميديدم بيشتر ناشي از ضعف سواد اجتماعي و سياسي جوانان ما بود.    

چطور و چرا:                                                                                                                           

من و شما و مخاطبان ما(که چشم ديدن ما رو ندارن)همه مي دونيم که ما در اين مملکت خواسته و ناخواسته مجرم هستيم حالا چه در حکومت اسلامي ياهرحکومت مرکز گراي ديگري که باشه.پس چه بنويسيم چه ننويسيم مجرميم. .تا اينجا مطلب رو داشته باشيد                                                                                                       .                                                                                                                

متاسفانه جوانان ما معني زندگي رو اون چيزي مي دونن که از طرف مرکز(حکومت)به اونها القا شده . زندگي بر پايه ي اصل (بدست آوردن هر چيز به هر قيمتي که شده)                                                                     .                                                                         .                                                                        

تحصيلات- کار-ازدواج....همگي به شکل هاي مختلف از قبل تعريف شده اند و اراده ما در اونها تاثيري نداره.   

در مقطع تحصيلات عاليه بهت جز تحصيل علم (اونم علمي که از قبل برات مشخص کردن)اجازه کار ديگري    

نمي دن.اجازه نداري بپرسي انتخابات چي شد؟بودجه مملکت کجا رفت؟يارو چطوري به حکومت رسيد؟روابط خارجي ما چرا اين وضع رو پيدا کرده؟چرا درصد بيکاري ما نسبت به کشور هاي ديگه بالا رفته؟اين قانون اساسي نصف و نيمه رو چرا اجرا نمي کنين؟.....و بسياري چرا هاي ديگه(خوشبختانه مملکت ما شده درياي     

چراها)حالاجواني که پرچم دار پيشرفت علمي و فرهنگي واجتماعي و سياسي در مملاکت ماست به اين شکل به انزوا کشيده بشه ديگه بايد چه انتظاري از آينده مملکت داشته با شيم.                                                      

اين عرصه درس و علم بودحالا عرصه زندگي......واي  من به جاي شما بودم گريه م مي گرفت.                 

زندگي انساني به هزار شيوه متوقف شده زندگي اي که پايه هاي اصلي اون  براساس بي اعتمادي  شکل گرفته.بر اين اساس معني خيلي از واژه ها رو تو زندگي عوض کردن(در اصل عوض کرديم)مثل:                             

عشق:محبت دو طرفه_دوستي دو طرفه_درک متقابل و.......اينها تعريف هايي که همه ما مي دونيم ولي تو اجرا همه از يادمون مي ره.                                                                                                   

دختر و پسري که فقط و فقط بخاطر جذب همديگه و فرار از تنهايي همه چيز رو زير پا مي ذارن.تا قبل از ازدواج هر چي طرف مقايل بگه قبولش مي کنن ولي بعدش.........(زندگي مي کنم بخاطر بچه م_زندگي مي کنم بخاطر آبروم_تحمل مي کنم_ اگه طلاق بگيرم کي مياد سراغم_تحمل مي کنم_تحمل مي کنم_تحمل مي کنم).            

همسر:موجودي که هر چيزي که بگي بايد قبول کنه. مردها زنها رو مثل چند  هزار سال پيش برده مي پندارن ولي اين باربرده داري پيشرفته. بهش جواهرات-ماشين-لباس-و خوراک مي دن و فقط در حد استفاده ازشون توقع دارن. و تو تصميم گيري هاي مهم بازم اوني که زورش بيشتره تصميم مي گيره(اين حقايق چه شيرينند).زنش رو دوس داره ولي تا وقتي که آبروش نبره. تو انتخابش هم مثل انتخاب خونه و ماشين به فکر بهترين هستيم و خيلي هم برامون مهم نيست که آيا ما هم براي اون ايدال هستيم يا نه. فقط بشه در يک سن و سال مشخص ازدواج کرد تا در زندگي از نظر دوستان و اقوام عقب نمونيم.                                                                                    

پس نتيجه مي گيريم که در جامعه اي که 50در صدش تحت تسلط 50 در صد مابقي باشن چطور مي شه انتظار پيشرفت و سالم بودن داشت(فکر کنم اينقدر گريه کرده باشيد که اشک چشاتون خشک شده باشه).بله نصف جامعه ما عملا ونا خود اگاه طبق برنامه ريزي هاي بلند مدت خودمان فلج شده....(ماشيني که دو تا از چرخاش پنچر شده نمي تونه راه بره چه برسه به اينکه به مقصد برسه).                                                                       

بچه:موجودي که اولين چيزي که بايد بدونه(احترام به بزرگتره).بچه اجازه نداره مستقل فکر کنه.بايد مثل پدرومادرش فکر کنه.مادرش هم که اجازه فکر کردن نداره(جز در صد معدودي از شيرزنهاي جامعه).پس هر چه راس مثلث خونه بگه بجه هم بايد اون جوري فکر کنه__يک اصل در جوامع پيشرفته(به قول حضرات عاليه دشمنان)در جامعه اي پيشرفت شکل واقعي خود را دارد که اختلاف نظري بين بچه ها و والدين وجود داشته باشه__ولي تنها  چيزي که تو جامعه ما در خانواده ها اجازه به وجود آوردنش نيست. اختلاف نظره.بچه جسمش مال شماست نه فکر و رو حش.                                                                                                  

خوب همفکران خوبم(چقدر من رو دارم):                                                                                 

شايد براي بعضي هاتون درد ناک باشه و بعضي ديگر هم زياد اين مسائل براشون مهم نباشه ولي بدونيدکه هر يک از شمادر مقطعي از زندگي با اين درد ها آشنا مي شيد.اون وقت که مي دونيد معني واقعي آزادي چيه.           

يک سوال از اون کساني که مي گن از بحثهاي سياسي تو کلوب هاي کردي خوداري کنيد.

گراميان مي دونيد که هر بحثي که ما بخوايم مطرح کنيم يه جور هاي به سياست ربط پيدا مي کنه آيا جز بحثهاي بي معني و کليشه اي مي شه بحثي رو مطرح کردکه به سياست ربط پيدا نکنه؟         

ضمنا اگه از بسته شدن کلوب خودتون نگرانيد.به نظر من کلوب کردي که نتونه مشکلات جوانان  رو توش مطرح کني.همون بهتر که بسته بشه.                                                                           

سرتون رو درد آوردم .از اين خلاصه تر نمي تونستم بنويسم با عرض معذرت.     

بازم جمله تکراري من:مبارزه با جمهوري اسلامي اولين گام است از هزار گامي که در زندگي پيش رو داريم.                       .